Na
obszarach wyspiarskich i nadmorskich w Unii Europejskiej mieszka
łącznie ponad 110 milionów osób. Wyspy zamieszkuje około 17
milionów mieszkańców, natomiast kolejne 95 milionów żyje w
regionach przybrzeżnych. To istotna część unijnej gospodarki,
szczególnie w sektorze turystyki, transportu morskiego i usług
lokalnych. Jednocześnie są to obszary najbardziej narażone na
skutki zmian klimatu, napływ turystów i problemy
demograficzne.
Czytaj więcej
Wyspy - izolacja, koszty i odpływ mieszkańców
Nowa strategia
Komisji Europejskiej wskazuje, że europejskie wyspy mierzą się z
podobnym zestawem wyzwań: ograniczoną dostępnością transportową,
wysokimi kosztami logistyki, małymi rynkami lokalnymi oraz spadkiem
liczby mieszkańców.
W odpowiedzi
UE proponuje pakiet działań obejmujący m.in. rozwój
przedsiębiorczości, dywersyfikację gospodarki, cyfryzację oraz
zrównoważoną turystykę. Kluczowym elementem ma być także
poprawa łączności transportowej.
Istotny nacisk
położono również na transformację energetyczną – rozwój
odnawialnych źródeł energii, dekarbonizację oraz ochronę
bioróżnorodności. Równolegle strategia zakłada wzmocnienie usług
publicznych, w tym systemów zdrowia, edukacji i mieszkalnictwa, aby
przeciwdziałać depopulacji i zatrzymać młodych mieszkańców.
W dokumencie
przewidziano także zwiększenie odporności wysp na skutki zmian
klimatu, w tym zagrożenia naturalne i ryzyka związane z
działalnością morską.
Regiony
nadmorskie - presja turystyki i zmiany klimatu
Społeczności
przybrzeżne w Europie znajdują się na pierwszej linii zmian
klimatycznych, degradacji środowiska morskiego oraz rosnącej presji
turystycznej. Problemem pozostają także sezonowość gospodarki,
brak stabilnych miejsc pracy oraz niedobór przystępnych cenowo
mieszkań.
Nowa
strategia Komisji Europejskiej opiera się na trzech filarach:
dobrobycie/rozwoju gospodarczym, odporności/zdolności do adaptowania się i na jakości
życia/atrakcyjności i komforcie życia .
Oznacza to rozwój konkurencyjnej gospodarki morskiej, wspieranie
innowacji i tworzenie wysokiej jakości miejsc pracy, a także
wzmacnianie odporności na kryzys klimatu i środowiska naturalnego–
m.in. poprzez inicjatywy takie jak OceanEye.
Trzecim
elementem jest poprawa jakości życia mieszkańców – tworzenie
atrakcyjnych, inkluzywnych przestrzeni do życia i pracy przy
jednoczesnej ochronie lokalnej tożsamości, kultury i dziedzictwa
morskiego.
Wspólny
kierunek: lokalne rozwiązania i zrównoważony rozwój
Komisja
Europejska podkreśla, że zarówno strategie dla wysp, jak i dla
regionów nadmorskich mają się wzajemnie uzupełniać. Kluczowe
znaczenie mają rozwiązania dostosowane lokalnie – od małych
społeczności rybackich po duże miasta portowe.
Nowe podejście
UE ma w założeniu nie tylko zwiększyć odporność tych regionów
na kryzysy, ale również w pełni wykorzystać ich potencjał w
turystyce, gospodarce morskiej i rozwoju regionalnym. Dla branży
turystycznej oznacza to większy nacisk na zrównoważony rozwój,
ograniczanie presji overtourismu i inwestowanie w infrastrukturę i
jakość usług.
Read the full article at Rzeczpospolita →
Poland