GRCulture11 days ago

Calendar: Who is celebrating June 11 today?

The article lists the names of individuals being commemorated on June 11th by the Church, including saints such as Bartholomew, Barnabas, Zafiria, Zafeiris, Lucas, and Lucia. It also provides biographical information about Lucas, Archbishop of Symferopol and Crimea, who was a doctor and a scientist during the Soviet era. The text highlights his contributions to medicine, particularly in local anesthesia and septic surgery, and mentions his book 'Essays on the Surgery of Pyogenic Infections,' which earned him the Stalin Prize despite his position as a bishop.

Δείτε ποιοι έχουν γιορτή σήμερα, 11 Ιουνίου. Διαβάστε το συναξάρι των

τιμώμενων αγίων

της ημέρας και γνωρίστε τη ζωή και τη δράση τους.

Ποιοι γιορτάζουν σήμερα:

Βαρθολομαίος

Βαρνάβας

Ζαφειρία, Ζαφείρης

Λουκάς, Λουκία

Σήμερα τιμώνται από την Εκκλησία οι Λουκάς αρχιεπίσκοπος Συμφερουπόλεως και Κριμαίας ο ιατρός, Απόστολοι Βαρθολομαίος και Βαρνάβας και Σύναξις της Υπεραγίας Θεοτόκου του «Άξιόν Εστιν»

Λουκάς αρχιεπίσκοπος Συμφερουπόλεως και Κριμαίας ο ιατρός

Κατά κόσμον Βαλεντίν Φελίξοβιτς Βόϊνο – Γιασενέτσκι , είναι μια συγκλονιστική περίπτωση επιστήμονα που συνδύασε την ιδιότητα του κορυφαίου χειρουργού με εκείνη του ιεράρχη στην περίοδο του σοβιετικού καθεστώτος. Γεννήθηκε στις 27 Απριλίου του 1877 στο Κέρτς της Κριμαίας. Ο πατέρας του ήταν ρωμαιοκαθολικός στο θρήσκευμα και η μητέρα του ορθόδοξη, αλλά χωρίς ιδιαίτερη προσήλωση στα θρησκευτικά καθήκοντά της. Σε πολύ νεαρή ηλικία η οικογένειά του μετακομίζει στο Κίεβο και όταν ολοκληρώνει τις εγκύκλιες σπουδές του εισάγεται στην Ιατρική Σχολή, αποφοιτά το 1903 και εξειδικεύεται στην οφθαλμολογία. Ως επιστήμονας υπήρξε πρωτοπόρος και παγκόσμια αυθεντία στην τοπική αναισθησία και τη σηπτική χειρουργική. Το βιβλίο του « Δοκίμια για τη χειρουργική των πυογόνων λοιμώξεων » θεωρείται κλασικό ιατρικό σύγγραμμα και γι’ αυτό του απονεμήθηκε του Βραβείο Στάλιν , η πλέον σημαντική διάκριση της ΕΣΣΔ, παρά το γεγονός ότι ήταν επίσκοπος. Πριν από κάθε επέμβαση, μάλιστα, έκανε το σημείο του σταυρού στον ασθενή και στον εαυτό του, ενώ είχε πάντα μια εικόνα της Παναγίας στο χειρουργείο, αγνοώντας τις απειλές των αρχών.

Το 1904, με την έκρηξη του ρωσοϊαπωνικού πολέμου, στάλθηκε στο μέτωπο προσφέροντας τις ιατρικές υπηρεσίες του ως χειρουργός, δουλεύοντας ακατάπαυστα ατέλειωτες ώρες. Εκεί γνώρισε και τη σύζυγό του, την Άννα Βασιλίεβνα Λάνσκαγια , με την οποία απέκτησε τέσσερα παιδιά. Μετά τη λήξη του πολέμου εργάζεται σε περιφερειακά νοσοκομεία, δημιουργώντας μια φήμη που διαχύθηκε σε όλη τη χώρα, με ασθενείς να έρχονται από παντού για να χειρουργηθούν ή να νοσηλευθούν από τον ίδιο. Ταυτόχρονα συνεχίζει τις μελέτες και συντάσσει άρθρα σχετικά με την επιστήμη του και ειδικά με τη θεραπεία των πυογόνων λοιμώξεων.

Το 1917 είναι χρονιά σταθμός για τον νεαρό γιατρό. Εκλέγεται καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Τασκένδης, αλλά λίγο μετά ξεσπά η Οκτωβριανή Επανάσταση με τον Βαλεντίν να γίνεται στόχος των Μπολσεβίκων. Για πρώτη φορά συλλαμβάνεται, αλλά αποκαλύπτεται η συκοφαντία σε βάρος του και σύντομα αποφυλακίζεται. Η σύλληψή του όμως αναστατώνει την πάσχουσα από φυματίωση σύζυγό του, η υγεία της οποίας επιδεινώνεται και λίγες ημέρες μετά την αποφυλάκισή του πεθαίνει, και τότε ο Βαλεντίν αναγκάζεται να εμπιστευθεί τα τέσσερα παιδιά του σε μια πιστή σε αυτόν νοσοκόμα, η οποία στάθηκε στα παιδιά σαν δεύτερη μητέρα.

Η περίοδος αυτή υπήρξε μεγάλη δοκιμασία για τη ρωσική Εκκλησία και ειδικά και για τον Άγιο, ο οποίος δεν έκρυβε την πίστη και την αγάπη του στον Χριστό. Μεγάλο πρόβλημα επίσης προέκυπτε από τη διχαστική τακτική της λεγόμενης « Ζώσας Εκκλησίας » που υπέσκαπτε την κανονική Εκκλησία, στην οποία ανήκε και ο γιατρός.

Για όλη αυτή τη στάση του προτάθηκε να γίνει ιερέας, κι έτσι τον Ιανουάριο του 1921 χειροτονείται διάκονος και λίγες ημέρες αργότερα πρεσβύτερος. Στη συνέχεια εκάρη κρυφά στην κατοικία του μοναχός, λαμβάνοντας το όνομα του Αποστόλου και Ευαγγελιστή Λουκά , και ακολουθεί η εκλογή και η χειροτονία του σε επίσκοπο Τασκένδης, διαδεχόμενος τον επίσκοπο Ιννοκέντιο . Έρχεται η επόμενη σύλληψη και φυλάκισή του, ενέργεια που κορυφώνεται με τη φυλάκισή του στη Μόσχα, όπου ενημερώνεται για την καρδιακή του ανεπάρκεια, και μετά από λίγο υφίσταται και την πρώτη του εξορία στη Σιβηρία, παρόλη την επισφαλή κατάσταση της υγείας του. Η αταλάντευτη στάση του κατά της εξουσίας και η σταθερή του θέση στην ορθόδοξη πίστη είχαν ως αποτέλεσμα να υποστεί τα πάνδεινα από τις αρχές, με συνεχείς φυλακίσεις και εξορίες για 11 συνεχή χρόνια κάτω από απάνθρωπες συνθήκες. Όλα αυτά μέχρι την εμπλοκή της ΕΣΣΔ στον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, που βρίσκει τον Άγιο, όχι μόνον επιστρατευμένο για να προσφέρει τις ιατρικές του υπηρεσίες, αλλά και συντονιστή και υπεύθυνο όλων των νοσοκομείων της χώρας, λόγω της επιστημονικής του κατάρτισης αλλά και του φιλάνθρωπου χαρακτήρα του.

Η περίοδος που ακολούθησε τον πόλεμο ήταν μια δύσκολη πορεία με πολλές εναλλαγές. Παρά τις δυσκολίες και τα προσκόμματα που του έθεταν οι κομματικές αρχές, συνέχισε όσο του επέτρεπε η υγεία του τόσο το ιατρικό του καθήκον όσο και το εκκλησιαστικό. Το 1946 τοποθετήθηκε Αρχιεπίσκοπος Συμφερουπόλεως και Κριμαίας, όπου συνέχισε το ποιμαντικό και ιατρικό του έργο μέχρι την κοίμησή του, αλλά σύντομα απέκτησε προβλήματα υγείας στην όραση, ώσπου τελικά τυφλώθηκε το 1956. Όλα αυτά τα χρόνια συνέχισε κανονικά την ιατρική φροντίδα του ποιμνίου του, τη δε κατοικία του την είχε μετατρέψει σε εστιατόριο, προσφέροντας σίτιση σε αναξιοπαθούντες. Αξιοσημείωτο είναι το έργο της κατήχησης στους πιστούς που προσέρχονται σε αυτόν, ενώ τα κηρύγματά του κ…